Хабарҳо

Наврӯз яке аз қадимтарин ҷашнҳои мардумони форсизабон ва халқҳои Осиёи Марказӣ мебошад. Ин ҷашн рамзи эҳёи табиат, оғози соли нав ва навшавии зиндагӣ аст. Дар ин айём мардум расму ойинҳои гуногунро иҷро мекунанд, ки яке аз муҳимтаринашон тайёр кардани суманак мебошад. Суманак хӯроки анъанавӣ буда, дар байни тоҷикон, эрониён, афғонҳо ....

Наврӯз яке аз қадимтарин идҳои тоҷикон ба шумор меравад. Тавре ки дар китобҳои таърих омадааст, аввалин касе, ки ин идро ҷашн гирифт подшоҳи форс бо номи Ҷамшед буд.Наврӯз - яке аз қадимтарин ҷашнҳои ориёинажод ба ҳисоб рафта, он таърихи беш аз 6 ҳазор сола дорад. Ҷашни Наврӯз ҳамчун соли нав ....

Куртаи сабз ба бар карда зи нав кӯҳу камар, Чун арӯсон шуда ҳар шохаи гул тозаву тар. Марди деҳқон ба замин донаи армон пошад, Сар кашад донаи афтода ба уммеди самар. Мардуми мо дар баробари тантанаҳои наврӯзӣ ба кишту кори баҳорӣ машғул мешаванд, ва бо нияти нек ба замин ....

Ҷашнгирии Наврӯз дар заминаи парадигмаи муосири таълимии Академияи ВКД на танҳо пайравӣ аз суннатҳои бисёрҳазорсола, балки иқдоми амиқи зиндагардонии фарҳангӣ мебошад, ки ҳамчун таҳкурсӣ барои ташаккули шахсияти комили афсар хизмат мекунад. Наврӯз, ки таърихи бисёрҳазорсола дорад, дар моҳияти генетикии худ ғояҳои инсондӯстӣ, навшавӣ ва ҳамоҳангии байни инсону табиатро таҷассум мекунад, ....

«Наврӯз яке аз маҳбубтарин ҷашнҳои таърихӣ ва фарҳангии миллати тоҷик буда, ҳамчун рамзи офариниши ҳаёт, оғози тозаи зиндагӣ аз давраҳои дур то ба имрӯз расидааст» Эмомалӣ РаҳмонГузашти айём ҳокӣ аз он аст, ки Наврӯз дар Тоҷикистон бо шарофати истиқлолият шукӯҳу шаҳомати тоза пайдо карда, ба яке аз ҷашнҳои бузургу муқаддаси ....

Бояд гуфт ки манша ва замони пайдоиши Наврӯз, ба дурустӣ маълум нест. Аммо ин ҷашн таърихи зиёда аз панҷҳазорсола дорад ва куҳантарин оини миллии тоҷикон ва ориённажадҳои, ҷаҳон ба шумор меравад. Авалин бор Абӯрайҳони Берунӣ донишманд ва олими қарни даҳум дар китоби машҳури худ «Осор-ул-боқия» аз забони Алӣ бинни Яҳё ....

Биё Наврӯз. Наврӯзро хурду калон ҳорисонаю бетоқатона интизорӣ мекашанд, хусусан дар Тоҷикистони азизамон, ки барҳақ ҳамчун Ватани Наврӯз пазируфта шудааст. Ва чуноне ки шоири ширинкалом Муҳаммад Ғоиб мефармояд:То ба гардун сухани Наврӯз аст,Тоҷикистон ватани Наврӯз аст.Ҳама ҷо анҷумани Наврӯз аст,Тоҷикистон ватани Наврӯз аст.Наврӯз воқеъан иди инсонҳою табиат аст. Бо омад ....

Наврӯз қадимтарин ва фархундатарин ҷашн дар рӯйи олам аст. Он паёмрасони эҳёи табиат, мубаллиғи беҳтарин арзишҳову ғояҳои инсонӣ, пайвандгари дӯстию бародарӣ, ваҳдату ягонагии инсону табиат, оғози корҳои кишоварзию боғдорӣ ва монанди инҳо мебошад. Наврӯз аз бузургтарин ҷашнҳои мардумони эронитабор, аз ҷумла тоҷикон ба шумор меравад, ки дар навоҳию деҳоти Тоҷикистон ....

Модар азизтарин ва меҳрубонтарин шахс дар ҳаёти ҳар як инсон мебошад. Ҳар касе, ки дар ин ҷаҳон зиндагӣ мекунад, бо меҳру муҳаббати модар ба воя мерасад. Модар нахустин шахсе аст, ки моро ба дунё меорад, парвариш мекунад ва бо меҳру муҳаббати беандоза ба камол мерасонад. Аз ҳамин, сабаб, модар дар ....

Пешниҳод гардидани Паём аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дар доираи манфиатҳои миллии кишвар мустақилона муайян намудани самтҳои асосии сиёсати дохилию хориҷӣ ва дурнамои рушди мамлакат дар ҳақиқат, тантанаи давлатдории миллӣ ва амалӣ шудани ормонҳои таърихии мардуми шарифи Тоҷикистон аст.Паёми ....

Наврӯз бо таърихи беш аз шашҳазорсолаи худ бузургтарин ҷашни миллии тоҷикон ва соли нави аҷдодии мо буда, ниёкони некноми мо онро аз замонҳои хеле қадим таҷлил мекарданд, омадани баҳор ва эҳёи табиатро бо шодиву хурсандӣ ва бо иштироки хурду бузурги диёр истиқбол мегирифтанд.Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат Президенти ....

Наврӯз, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шарофати Истиқлолияти давлатӣ бо тамоми ғановату рангорангии он эҳё гардид, ҳоло ба ҷашни милливу давлатии мо – тоҷикон ва рамзи худшиносиву ифтихори миллӣ, ваҳдату ҳамдилии мардум ва пайванди наслҳо табдил ёфтааст. Наврӯз, дарвоқеъ яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардумӣ буда, таърихи беш аз шашҳазорсола дорад. ....

Наврӯзи байналмилалии яке аз қадимтарин ҷашнҳои мардуми ориёиҳо ба шумор меравад, ки дар тули таърих аз марҳилаҳои гуногуни сиёсӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ гузашта, то имрӯз мавқеи худро ҳамчун арзиши умумибашарӣ ҳифз намудааст. Наврӯз на танҳо оғози соли нави хуршедӣ ва рамзи фарорасии баҳор аст, балки таҷассумгари ҷаҳонбинии фалсафӣ, ахлоқӣ ва ....

Дар таърихи фарҳанги мардуми тоҷику форс ҳеҷ як анъана ва расму ойине чун ҷашни хуҷастапай ва фархундаи Наврӯз азизу арҷманд нест. Наврӯз пайвандгари насли имрӯз бо расму ойин, арзишҳои эстетикӣ, меҳру садоқат ва анъанаи ниёгон мебошад. Ҷашни Наврӯз аз қадимтарин ва густурдатарин идҳои мардумони эронитабор буда, умри дарози беш аз ....

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат,Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар як сӯҳбати бисёр самимиаш бо аҳли зиёи вилояти Суғд ва сокинони шаҳри Панҷакент дар Маҷмааи фарҳангиву эҷодии шаҳр, ки ба тозагӣ ифтитоҳ шуд, хотираҳояшро аз шоири машҳури тоҷик Лоиқ Шералӣ нақл карданд. Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон хоксории Лоиқ Шералиро ....